Deze recensent herinnert zich nog goed hoe hij ooit met zijn eerste band, The Eleventh Commandment, zijn eerste demo inblikte. Er was net genoeg budget voor een dag in de studio en een dag mixen, maar we hadden wel drie kwartier muziek geschreven en dus moest alles maar snel gebeuren. Het resultaat was instrumentaal redelijk, al waren er toch her en der foutjes te ontdekken, terwijl het ondergetekende zanger duidelijk werd dat hij best nog wat zangles nam, tenminste als hij niet vals wilde klinken wanneer hij clean zong en niet wilde klinken als een (weliswaar uitstekende) black metalzanger tijdens passages waarin hij voordien dacht Dave Mustaine te benaderen. Hoedje af, dus, voor het Drenthse Load, dat het in eigen beheer uitgebrachte tweede album ‘Flames in Seconds’ in maar 10 dagen opnam. In die periode wist deze stevige rockband met een onmiskenbaar metalen randje 11 songs in te blikken die een vrij groot potentieel verraden.
Blikvanger is zonder enige twijfel zangeres Annalies Groen, wiens stemgeluid heel sterk dat van Anouk benadert. De erg goede metalopener “Goodbye” doet nog sterk denken aan Drain S.T.H. en instrumentaal wordt die vergelijking op het ook al knappe tweede nummer “Sin” kracht bij gezet (de basisriff refereert zelfs ongetwijfeld onbedoeld naar hitsingle “Crack the Liar’s Smile”), maar vocaal klinkt de warme, soulvolle stem van Annalies vanaf dat nummer meer als die van die andere, veel bekendere Nederlandse zangeres. Alleen wanneer de frontvrouw van Load iets meer de hoogte in moet, klinkt ze iets zwakker en minder stabiel. Wie Anouk graag eens metal zou horen zingen, heeft er met Load alvast een veelbelovende band bij.
Muzikaal tapt Load vooral uit hetzelfde vaatje als het al vernoemde Drain S.T.H., L7 en Pearl Jam. Meest begaafde muzikant lijkt de gitarist te zijn, al zijn de baslijnen goed hoorbaar en wordt er degelijk – met soms kleine foutjes – gedrumd. Met “One Day” staat er overigens een erg mooie semiballade, drijvend op een goede baslijn, op dit album, terwijl ook een song als “Fallen” begint met een aanstekelijk basgeluid en zich dan ontpopt tot een van de best gecomponeerde, meest gevarieerde nummers van Load.
Deze Nederlandse band moet duidelijk nog een beetje aan maturiteit winnen, maar heeft het potentieel om binnenkort festivalweides plat te spelen. Nog een beetje schaven aan sommige nummers en het zou er wel eens van kunnen komen. Liefhebbers kunnen dit viertal ondertussen al een hart onder de riem steken door zich ‘Flames in Seconds’ voor een ‘tientje’ aan te schaffen.
|
|
