Periphery is een nog relatief jonge band die in 2005 werd opgericht door de gitarist Misha Mansoor. Na een vermoeiende zoektocht naar een zanger, kon de groep eindelijk in de opnamestudio duiken om aan hun debuut te werken. De muziek van deze Amerikanen wordt omschreven als mathcore wat kort samengevat een vorm van metalcore is, maar dan met ongewone ritmische structuren. De twaalf nummers op “Periphery” neigen naar new metal met industrial invloeden. Aan het einde van elke song hoor je een mix van samples en synthesizers nagalmen door de luidsprekers. Ook de gehele lay-out van coverwork tot mySpace pagina voelen een beetje cyberachtig aan, maar laat je hierdoor niet misleiden. Periphery brengt wel degelijk metal met experimentele ritmes maar durft helaas niet over de top te gaan. Daardoor klinkt het geheel allemaal wat flauw en komt de boel niet op gang. Ook het gekreun van zanger Specer Sotelo ligt wat in het straatje van pop punk groep Fall Out Boy en zal de doorwinterde metalluisteraar niet kunnen overtuigen. Al zijn er echter een paar uitzonderingen op de regel. ‘The Walk’ en ‘Zyglrox’ gaan er stevig van door en Sotelo bewijst over een uitstekende gruntstem te beschikken. Hopelijk doet hij op de opvolger van “Periphery” daar meer beroep op en dan komt het allemaal wel snor.
|
|
