Zou je leven er echt zo hard op achteruit gaan zonder televisie? Absoluut niet. Je zou dan tenminste tijd hebben om deze goede Belgische band beter te leren kennen. De roots van Joël Grignard (bas, gitaar) en Amaury Massion (zang) liggen in Berlijn waar de groep regelmatig optrad in het undergroud circuit. My TV Is Dead doet me niet meteen aan een andere band denken, en dat is alvast een goede zaak. Op "Any Kind of Heat" en enkele andere songs hoor ik geregeld wat Placebo terug. Maar een track als "Riot Love" herbergt teveel electronica om nog dezelfde vergelijking te ondergaan. Idem voor "Strange Fruit" dat ontspannen maar vastberaden door de airwaves glijdt. De groep heeft in ieder geval een erg hedendaags geluid. In combinatie met de uitstekende nummers en prima productie is het best jammer deze groep niet bekender is. Deze Brusselaars verkennen immers het muzikale spectrum volledig, gaande van melancholische pop ("Daydream") tot rock en hier en daar de nodige dance. Naar verluid is dit gezelschap ook live een verademing. Overtuig je zelf en ga op zijn minst even op zoek naar 'Freedomatic'.
|
|
