In oktober legden jullie de laatste hand aan het nieuwe album dat in maart wordt verwacht. Terwijl de tijd voorbij strijkt, wat gaat er door je hoofd?
Het is een heel frustrerende periode voor mij, want ik ben enorm nieuwsgierig naar de reactie van onze fans. Meestal wil ik onmiddellijk weten wat de mensen over de nieuwe plaat denken, maar helaas werkt het zo niet. Ik kijk enorm uit naar de release en wacht vol spanning af op de dag dat ik op het internet de recensies kan lezen en de fora kan afschuimen.
Ondertussen plannen we onze tournees en verzorgen we ons promomateriaal, zodat alles in orde is wanneer het album effectief in de winkel ligt. Het belangrijkste is dat we zoveel mogelijk optreden, zodat het publiek ons ook live aan het werk kan zien en de kans krijgt ons album te kopen.

Maar kan je uiteindelijk afstand doen van het hele productieproces?
We zijn heel erg begaan met elk nieuw album dat we uitbrengen, dus letten we op de details en nemen onze tijd om ervoor te zorgen dat alles perfect is. Daar komt heel wat bij kijken, maar ik ben enorm tevreden over het eindresultaat en zit op hete kolen tot ik de nieuwe cd in handen heb.

Het nieuwe album is getiteld “We Are The Void”. Kan je onze lezers daar iets meer over vertellen?
Zoals het album doet vermoeden gaat het over de leegte. Elk menselijk wezen kent dit gevoel, maar tegelijkertijd zijn we niet bereid dit gevoel te delen. Als verdedigingsmechanisme houden we die leegte verborgen. Zodoende probeert elke mens zich door het leven te worstelen en er iets moois van te maken.

Ik neem aan dat dit ook de tekstuele thema’s zijn?
Inderdaad. Ik zwoor twintig jaar geleden nooit een album te maken met als thema ‘dood’, want dat is werkelijk het grootste cliché dat je kan toepassen als je een death metal band bent. Maar op een of andere symbolisch manier gaat ‘We Are The Void’ over leven en dood. Het gaat hand in hand met ons twintigjarig bestaan, dat we onlangs vierden, en kondigt op een unieke manier de volgende twintig jaar aan. In Scandinavië schrijven we heel poëtisch over de dood om te rechtvaardigen dat alles tijdelijke en onontkoombaar is. We haalden onze inspiratie uit persoonlijke ervaringen, Scandinavisch poëzie en zoals voorheen spelen emoties op het nieuwe album een belangrijke rol.

Persoonlijk vergelijk ik niet graag albums, maar om een idee te hebben wat we van de nieuwe plaat mogen verwachten, zal ik je deze vraag toch stellen. Heeft ‘We Are The Void’ gelijksoortige kenmerken met ‘Fiction’?
Natuurlijk zijn er overeenkomsten met het vorige album wat onze sound betreft, maar meestal proberen we afstand te doen van de vorige plaat. Het is niet altijd gemakkelijk om met nieuwe ideeën op de proppen te komen, toch proberen we nieuwe dingen uit dat we op het vorige album niet durfden toepassen. We laten ons leiden door datgene dat ons op dat moment inspireert en proberen een zeer gevarieerd product op de markt te brengen. Je kan ‘We Are The Void’ best omschrijven als intiem, mooi, gepassioneerd, intens en angstaanjagend!

Sinds ‘Projector’ bande je geleidelijk aan alle cleane zangpartijen. Zullen we deze op ‘We Are The Void’ terug vinden?
Voor zover ik me kan herinneren zijn er drie nummers met cleane zanglijnen. De nummers hadden het naar mijn mening nodig en het geeft ze een meerwaarde. Ik hoef niet noodzakelijk afstand te doen van mijn zuivere stem, maar ik wil ze ook niet gebruiken voor de foute redenen. Er zijn tegenwoordig zoveel metalgroepen die zang te pas en te onpas gebruiken in hun nummers en dat stoort me. Ondanks dat ik nog steeds graag clean zing en er wel naar op zoek ga, zal ik eerder brullen als het niet goed voelt.

Ik beluisterde enkele nieuwe nummers op mySpace en merkte op dat jullie ook zijn aangesloten bij tal van andere sociale netwerken? Helpen deze mediavormen Dark Tranquillity?
Er bestaan geen statistieken over, dus ik heb er eigenlijk geen zicht op. Het belangrijkste voor mij is de interactie tussen ons en de fans, en de snelheid waarmee we nieuws de wereld kunnen insturen. Je zet iets online en twee minuten later hebben tweehonderd mensen daar op gereageerd. Dankzij het internet kan je haast iedereen bereiken, daar was twintig jaar geleden geen sprake van. Ik kan mezelf zelfs niet meer herinneren wat we toen deden om reclame te maken. Ik neem aan dat we brieven schreven (lacht). Internet is een geweldige vorm van communicatie en ik ben een enorme fan van nieuwe technologie.

Welk sociaal platform werkt het optimaalste denk je?
Geen idee maar ik ben een voorstander van Facebook. MySpace is heel populair, maar persoonlijk gebruik ik Facebook meer. De meest effectieve vorm van communicatie lijkt mij een combinatie van mySpsace, Facebook en ons forum op onze website. Natuurlijk heb je ook websites zoals Blabbermouth. Zij kopiëren het nieuws dat wij verspreiden en verspreiden het op hun beurt weer. Waar je allemaal niet mee wegkomt tegenwoordig!

Naar aanleiding van het nieuwe album hebben jullie een tournee door de Verenigde Staten gepland. Ondertussen hebben jullie al een tournee door Rusland, Tunesië en Duitsland achter de rug. Hoe is die verlopen?
De laatste tournee was eigenlijk het spreekwoordelijke punt aan de lijn van het vorige album. Maar uiteraard konden we het niet helpen om ook voor hen een paar nieuwe nummers te spelen. We hebben een tipje van de sluier opgelicht om de mensen een idee te geven wat ze van het nieuwe album mogen verwachten. Er kwamen een heleboel goede reacties en voelden aan dat de fans het nieuwe werk goed ontvingen. Dat geeft je toch een zeker voldaan gevoel!

Verwacht je dezelfde reacties van de fans in de Verenigde Staten?
Ik geef toe dat mijn verwachtingen hoog liggen voor deze tournee, maar het is uiteraard anders. We spelen in het voorprogramma van onze collega’s van Killswitch Engage. Zij zijn heel bekend en populair in hun thuisland en wij maken van de gelegenheid gebruik om voor hun massa fans onszelf te promoten. Het is de ideale manier om nieuwe dingen te proberen en interesse te wekken bij hen die ons nog niet kennen. Kortom, we gaan dit nieuwe album plat promoten. De andere kant van de medaille is dat we erg lang weg zijn van huis, maar er gaan een hele hoop leuke mensen mee op tournee, dus ik kijk er wel naar uit.

Wat verkies je? Op tournee of in de studio?
Zonder twijfel op tournee, want studio is saai en levenloos! Repeteren vind ik fantastisch, want dan ontstaan er nieuwe nummers en leggen we ideeën bij elkaar. Wanneer we in onze kleine gevangeniskerker aan onze muziek werken, schrijven en spelen, voel ik mij in een kleine showroom waar alles kan gebeuren.

Hoe ziet die gevangeniskerker eruit? En hoe verloopt een repetitie bij Dark Tranquillity?
Er worden nieuwe ideeën op tafel gegooid en we proberen alles uit. Ons repetitiekot is gevestigd in een echte Biker Club. Ook al zou je het niet verwachten het is er proper, gezellig en opgeruimd. Er hangt een sporadische poster hier en daar en eigenlijk durf ik wel zeggen dat het allemaal heel stijlvol is. We verslijten er werkelijk uren en als we er niet zijn kunnen we altijd rekenen op de Bad Ass Bikers om op ons materiaal te letten. We zijn er zeker van dat niemand ergens aan zal komen (lacht).

Jullie vierden onlangs jullie twintigjarig bestaan. Wat is het geheim achter jullie succes en niet te vergeten een haast constante line up?
Het geheim is nooit of te nimmer nieuwe vrienden maken! Nee, de voornaamste reden is dat we samen zijn opgegroeid en iets hebben opgestart voor we andere plannen hadden. We kenden niets anders dan muziek, dus een band oprichten was een logisch gevolg. Een mens kan als individu over de jaren veranderen, maar de groep is steeds een constante gebleven, dat boven elke individueel bandlid stond. Het werd een veilige thuisbasis voor ons, waar we afstand van konden doen maar tegelijkertijd altijd op konden rekenen als het wat tegen zat. Met de band hebben we al veel leuke tijden beleefd en creëren we iets waar we trots op zijn. Daarbij tolereren we geen ego’s en staan we het niet toe dat één van ons naast zijn schoenen gaat lopen. Iedereen zit op dezelfde golflengte en zo houden we elkaar in balans.

Had je ooit verwacht dat het zo ver zou komen?
Natuurlijk niet! Als jonge snaak droom je en verlang je naar succes, maar je toomt je hoge verwachtingen in. We waren al tevreden als we mochten spelen voor meer dan twintig mensen dat geen familie of vrienden waren. En als we voor een uurtje spelen gratis bier kregen vonden we dat de max. Maar het is een droom die werkelijkheid is geworden.

Welk beroep zou je nu uitoefenen als je geen muzikant was geworden?
Kunstschilder of kok.

Kan je goed koken?
Dat weet ik niet, maar ik kook wel graag.

Ik kan me inbeelden dat jullie een enorm druk leven leiden. Wat doe je om te ontspannen?
Ik speel videospelletjes, breng veel tijd door met mijn vrouw en dochter en luister naar muziek. Oh ja en ik ga graag op stap met mijn vrienden om te gaan zuipen! Dat is kort samengevat wat mij gelukkig maakt.

Finland en Noorwegen namen deel aan het Eurovisie song festival met metalbands. Vind je dat Zweden ook moet deelnemen aan deze trend en zou dit iets voor Dark Tranquillity zijn?
Zweden moet zeker deelnemen met een metalband, maar niet met Dark Tranquillity. Nu je het zegt, Pain Of Salvation heeft de preselecties hier gehaald om deel te nemen aan de voorrondes van het Eurovisie Song Festival. Ik denk dat ze het uitstekend gaan doen en ben zeer benieuwd wat deze progressieve band gaat schrijven voor Eurovisie.

Als je drie wensen mocht vervullen voor de groep, wat zouden die dan zijn?
Holy shit! Onafhankelijkheid, zodat we kunnen doen wat we willen zonder ons zorgen te maken over een budget. Een onbeperkt muzikaal vermogen voor alle leden, zodat we nooit moe of oud worden. Wel, je kan niet onderuit het ouder worden, maar mijn wens zou ervoor zorgen dat we nog allemaal optimaal functioneren om muziek te maken. En ten slotte een ultieme weerstand tegen alcohol, zodat we nog wel heel dronken kunnen worden, maar geen last meer hebben van katers. Dat zou onze levensstijl eigenlijk echt verbeteren!